Show sportiv-artistik ne 35 vjetorin e volejbollit per femra MINATORI

Është përcjellur me emocion 35 vjetori i ekipit të volejbollit për femra MINATORI pëmes një show artistik dhe sportiv në sallën e pallatit të kulturës Rrëshen nen kujdesin e drejtperdrejte te kryetarit te bashkise Gjon Dedaj.

Salla e mbushur me sportistë,familjarë të vajzave që formuan ekipin e parë në vitin 1975, dhe qytetarë të shumtë, përjetoi për afro dy orë një nga spektaklet më impresionuese përgjatë këtyre viteve.

Show, i moderuar nga Gjergj Marku, pergjegjes i pallati te kultures, është hapur me një valle të grupit të fëmijëve të qendrës kulturore të fëmijeve ndërsa më pas një minut heshtje për tre vajzat e volejbollit që tashmë nuk jetojnë më: Dila Shtjefanaku, Pranvera Luca dhe Arjana Arapi, emrin e të cilës mban pallati i sportit në qytetin e Rrëshenit.

Me kujtime të bukura dhe statistika të kujdesëshme ndër vite ishte trajneri i parë i ekipit Haki Halili, duke sjellë caste të paharruara nga historiku i ekipit. Ndërkohë Mark Kola,shef i klubit bëri një retropsektivë ndër vite të këtij ekipi dhe drejtuesve të tij si shefa klubi dhe trajnerë, etj.

Kujtimet nga puna e bërë kanë sjellë dhe dy trajnerët e tjerë Preng Toma dhe Lumturie Gjoka, duke theksuar momente të vecanta impresionuese që kanë përjetuar dhe mbështetjen e publikut.

Ilir Cirinaku,një nga trajnerët e ardhur nga Tirana, shprehu adhurimin per ekipin dhe mirditorët, që e kanë pritur mrekullisht dhe kanë dhuruar mjaft emocione në shkallët e stadiumit,duke u shprehur se volejbolli shqiptar nuk do kishte kuptim pa ketë ekip.

Ilira Cara,zv/president i ekipit,duke sjellë përshëndetjen e presidentit Met Troplini,ka shpallur dhe objektivin e lartë për vitin që vjen që do jetë fitimi i titullit kampion pas një riformatimi total të ekipit me merkato efikase.

Gjon Dedaj, kryetar i bashkisë Rrëshen,duke evidentuar mrekullinë që ky ekip ndër vite ka bërë për Mirditën, e ka quajtur një “turizëm sportiv” që Mirdita e ka si resurs të tij nga më të vyerit, ndërsa ka falenderuar gjithë brezat e volejbollisteve dhe familjet e tyre që mundësuan ngritjen e ekipit të parë dhe transmetimin në breza ekipesh një pas një për të ardhur në ditët e sotme kur ekipi ynë është bërë simbol i volejbollit shqiptar.

Këngëtaret e reja Ilia Jahja dhe Eliona Kola performuan këngë të muzikës së lehtë si përshëndetje të vecanta,ashtu si dhe Prena Beleshi dhe Mrika Trumshi që solli entusiazmën në sallë.

Në fund një tortë për 35 vjetorin solli mbylljen e kësaj veprimtarie të bukur.

Ndërsa një top simbolik kaloj dorë më dorë në sallë për tu sigluar në këtë 35 vjetor. Në hollin e pallatit të kulturës ishin afishuar disa nga fotot më të hershme ndër vite të ekipit.

A.        A. Ndoja

Kush nuk mund të krijojë, dëshiron të shkatërrojë…

-Nga pershendetja e kryetarit te bashkise Rreshen Gjon Dedaj, ne 35-vjetorin e ekipit te volejbollit per femra MINATORI- 

Të nderuar pjesmarrës!

 Kam nderin dhe kënaqësinë e veçantë t`ju përshëndes, në këtë ditë të të qënit sëbashku, teksa  ky  takim i sotëm  synon të përvijojë dhe përforcojë një traditë të llojit të vecantë në Mirditë, jo thjeshtë për kontribuesit dhe sportistët e suksesshëm të “Minatorit”, të cilët publiku i ka pritur me mirëdashje dhe ovacione si një mundësi e emancipimit, qëndrimit ndaj botës dhe ndaj vetvetes….

Nderimi i kësaj dite ju shkon të gjithë atyre që vënë përballë, në parketin e fushës së volejbollit, ekipin e “Minatorit”, që e bënë  Mirditën  dhuruese të  këtij  spektakli sportiv  nga më të bukurit, një lloj shprehje dhe  analize e ëndrrave dhe miteve… në këtë vend të zhvillimit të njeriut që përballoi shoqërinë socialiste të gazermës i bindur se njeriu krijon idetë ndërsa idetë e fusin njeriun në një mijë fatkeqësira… nderojmë sot 8 majin e 1975, kur nisi stërvitja e parë me pjesëmarrjen në kampionatin e të rejave në Lezhë,

Nderojmë lojtarë që nuk jetojnë më: Dila Shtjefanaku, Pranvera Luca, Arjana Arapi,

Nderojmë trajnerin e parë Haki Halili, përgjegjësin e ekipit Tom Lleshi,

Nderojmë lojtaret e para Terezina Marku (kapitene), Cezarina Maca, Vitore Gjoni, Tereza Perkola, Dile Shtjefanaku, Marte Ndoka, Marie Hyseni, Vitore Tusha, Tereza Pertena, Marie Pepa, Age Nikolli, Prena Doda,

 Nderojmë trajner nder vite: Jorgo Koculi, Ylli Dajci, Pashk Biba, Preng Toma, Lumturie Gjoka, Fatmir Sharofi, Artan Pogoni, Hasan Gurabardhi, Ilir Cirinaku, Edmond Jazexhi, Altin Martiri.

Nderojmë përgjegjësit e klubit  Preng Bardhoku, Viktor Lleshi, Mark Loci, Mëhill Doda, Ndue Ruci, Mark Kola.

  Nderojmë familje që kanë nxjerrë volejbollistë si: Dod Arapi (tre vajza), Ndue Gjoni, Ndue Përbasha, Fran Prenga, Ndue Tuci, Nikollë Gega, Gjon Prenga, Preng Gjin Ndrea, Mina Vladi, Preng Frroku,Geg Doda e mjaf të tjerë.

Nderojmë donatoret (sponsor) te ekipit :  “Eurogers”Shpk me President Fran KAÇORRI ,   “Kerçuku “ Shpk  me President Ramazan KERÇUKU “Genti “ Shpk me President  Mark GJONI , si dhe zoterinjte  Rexhep RUÇI   dhe  Leonard REÇI .

Kjo ceremoni e organizuar për nder të ish-volejbollistëve, ish-tranjereve, ish-presidentëve, te ish-mbeshtetësve donator dhe gjithë sportëdashësve mirditas ose jo, është vazhdim i bashkëpunimit, mbështetjes finaciare  dhe sjelljes prej njeriu të presidenti aktual, mjekut Muhamet  TROPLINI  dhe djalit të rritur në këtë qytet,  Ilirjan CARA dhe ky  tejet i sukseshem me kompanine e tij “Sony Dyral “ , ndaj më lejoni t`i uroj: volejbollistët ndër vite, drejtuesit e sportit ndër këto 35 vite  dhe presidentit aktual z. Troplini, që bashkuan të gjithë shpirtin altruist, për ngritjen, mbajtjen dhe rimëkëmbjen e ekipit si një përpjekje dinjitoze për sportin në Mirditë  per te patur mjaft  volejbolliste  “ambasadore” tona  në Shqipëri e në botë.

Në këtë botë hierarkike  ku kërkohet gjithnjë gjithënjerzorja, të japësh është njëlloj si  të sakrifikosh, Mirdita mbetet vendi ku përpunohet arsyeja, ku rriten vullneti, emocionet dhe lidhja ndërindividuale, ndaj mirënjohja ju shkon të gjithë ish drejtuesve, por veçanërisht katër ish-kryetarëve të Bashkisë Rrëshen, të cilët pavarësisht  tipeve të  tyre të orientimit  dhe situatave të ndryshme politiko-sociale në një botë që kërkon njeriun e mekanizuar, u prinë nga dashuria për sportin dhe vollejbollin në veçanti të bindur se me cilësitë e këtij sporti lidhej edukimi social për rregull, kontroll dhe profesionalizëm… permes nje menaxhimi bazuar ne kontrata efektive dhe bashkohore ku fitorja e titullit kondicionon gjithshka.

Volejbolli ynë i vajzave flet për të vërtetën e shprehur nga i madhi  Faik Konica: “Ajo pak Mirditë mbajti këtë Shqipëri” ndaj dhe  ky sport tregon se Mirdita lind fëmijët jo thjesht imitues,  por të aftë të nxjerrin prej andej vendimin të  ishim edhe  yje volejbolli si një mundësi për shijimin e lirisë pas një burgimi të gjatë duke provuar se frymëzimi vjen edhe nga fatkeqesia, dhe emri  Minatori mund dhe duhet t`ia lërë vendin Ekipi i Volejbollit MIRDITA a në të përbotshmen gjuhë: “Mirdita Volej”.

Me cilësinë e kryetarit të Bashkisë apo thënë ndryshe, kam dashur të kem këmbënguljen e duhur dhe autoritetin moral përkundër ndikimit të së keqes dhe veseve i bindur se njeriu me bindje të fuqishme është një përjashtim dhe si rregull ngjall admirimin e brezave të ardhshëm, por bëhet dhe qesharak në sytë e bashkëkohësve të vet, ndaj më lejoni të shpreh se ky tridhjetepesëvjetor është përpjekje institucionale për të përcjellë mirënjohje dhe ftesë për bashkëpunim, pavarsisht se na mungon sot shija e medaljes, për shkak të asaj që nuk u bë dot, fushën e Pallatit tonë të Sportit dhe jo për mbështetjen prej shkallëve të stadiumit apo resurseve finaciare në dispozicion.

Nderimi ynë ju shkon atyre që themeluan këtë ekip, mbase subkoshienca e tyre ju kishte thënë se në qoftë se jeta nuk të ofron një politikë që ja vlen ta luash, atëherë krijo vet një të tillë, dhe volejbolli provon se “gjuajtja që nuk të thyen kockat të forcon” një porosi e vyer kjo për qeverisjen e mirë  që  lind nga rregulli dhe kujdesi, e mesa duket iu rikthehet si kërkesë vete vollejbollistëve…

Në këtë kohë kur njeriu ende nuk është individ, pavarsisht proçesit të përparimit ekonomik dhe organizimit politik dhe ne na duhet të bëhemi të aftë për vetpërsosje edhe se Mirdita e Kullave të Lirisë  i ngjan  elefantit që e vrasin për dhëmbët e tij të çmueshëm, i ngjan disa  guaskave deti që i gjuajnë për perlat që kanë brenda, për shumë kohë ishte bilbili që e robëruan për zërin e tij të bukur, ashtu sikurse  edhe njeriun – njeri  në  të shumtën e herës e rrezikon vlera e tij e lartë, ky vend e ka tashmë dhe resursin e mjaftueshëm të konkurimit vazhdues në sportin e vollejbolit dhe të turizmit sportiv.

Bilanci i kampionateve dhe kupave ku ekipi “Minatori” ka marrë pjesë tregon se Mirdita ka patur gjithnjë fuqi në volejboll duke dhënë mundësi promovimi dhe integrimi social dhe përmes ketij aktiviteti edukues, volejbolli ishte dhe duhet të jetë formues dhe ndërgjegjësues i destinuar fëmijëve, të rejave, pasi volejbolli është një sport inteligjent ku fitorja merret prej vendimeve në ajër dhe saktësisë së pritjes, ku ngarkesat emocionale nuk duhet ta pengojnë fitoren, dhe emocionet nuk duhet ta ndalin rivalitetin dhe luftën sportive.

Sfidues i sindromit të “shembjes” që nxit njeriun të shkatërrojë për hir të shkatërrimit dhe të urrej për hir të urrrejtejs,  volejbolli  i vajzave në Rrëshen ishte dhe mbetet një sjellje reaktive me qëllim vetëmbrojte, një rast demostrimi barazie gjinore, lirie dhe dinjiteti femëror, përkundër  cmirës e xhelozisë, një sjellje që favorizon nevojën për të krijuar dhe për të qenë produktiv, përjetimin e identitetit të gjendur nën shkaterrim, ndaj, padyshim që volejbolli i vajzave është dhe një sjellje kompensuese përballë pasiviteti absolut.

Të gjithë e dimë se kush nuk mund të krijojë, dëshiron të shkatërrojë - sepse ka frikë të ecë përpara - dhe të bëhet plotësisht njeri dhe shumëkush, lehtë, konstaton se ne jemi ende larg  nga lidhja moderne e biznesit me sportin, jemi larg lidhjes së vojelbollit me komunitetin përtej kufizimeve sociale, përtej historisë kur meshkujt derdhnin gjakun dhe kërkonin pasardhës meshkuj, ndërsa toka dhe gruaja i lidhnin ato pazgjidhshëm. Të gjithë duhet të dimë se kërkesa për gjakun me gjak na afron me vdekjen, ndërsa marrëdhënia me gruan na pasuron me jetën… prandaj kjo ditë le të jetë dhe mundësi për krijim marrëdhëniesh të reja mbështetjeje.

Prej vitesh, Mirdita nuk është thjesht një yll i folklorit, por dhe i  volejbollit per vajza, si një mundësi për t`i tërhequr njerëzit dhe për të na nxjerrë nga përjetimi frenues i shpellave,  kullave  me frëngji, bunkerëve, pse jo dhe një ftesë dhe terapi për të minimizuar pjesëmarrësit në ngujimin më të ri maskilist – lojrat e fatit – apo rrënuesve të fatit me vrases anonim si bërthama të sëmundjeve të rënda psikosociale… ndërsa shpenzohet shumë më shumë se një biletë volejbolli pa marrë kurrfarë kënaqësie.

Koha  e sotme na thotë se ruajtësit e besimit katolik tentojnë të mbeten tempulli i intelektit, arsyes dhe drejtësisë, vendimeve në ajër dhe barazisë, vojejbolli I vajzave na thotë se polariteti “djalë – vajzë”, përbën bërthamën e nevojës për bashkim, ndërsa shëndeti fizik, shpirtëror dhe mendor, nga ku varet vazhdimi i gjinisë njerëzore, qënia e re, favorizohen nga sporti  përkundër ciklit të vdekjes të përbërë nga ndërprerja e rritjes, dizintegrimi dhe shembja…

Prej këtej dhe për këto arsye gjej rastin të ftoj mësimdhënësit e paguar të lëndës së edukimit fizik dhe sportiv që të bashkohen me Bashkinë dhe ekipet zinxhir të volejbollit për vajza  përmes synimeve intensive – përpara se lumenjtw tanë t`i konsiderojnë  “luginë e hijeve të vdekjes” - të nxisin dhe përzgjedhin moshat për më shumë volejboll, si sporti që do të vazhdojw të kontribuojë në harmoninë e brendshme sociale dhe do t`i evidentojë ato si antarw aktiv të shoqërisë që duam të ndërtojmë sëbashku, godinën sociale ku dashuria, motivet dhe shembulli, shkojnë përkundër tendencave të njeriut automat dhe të uritur për pasuri materiale që ulin e dobësojnë interesin e njeriut për vajzat, a thua se diku në lojrat e fati njeriu kërkon të gjej dhe të  shtyp një buton për të gjetur lumturinë, dashurinë, kënaqësinë…

Pavarësisht shtigjeve të botës misterioze të së pamundurës apo dhe pafundësisë së interesave (inter-esse - te jesh brenda), pavarësisht grumbulluesve të të mirave materiale, a të parave të atyre që ndërtojnë qiellgërvishtës, që kapin yjet apo harxhojnë nëpër shtëpitë publike të sexit, prej frikës se do t`i dënojnë me harrim sëmundja, mosha a vdekja, pavarësisht se mjaft argumente mbeten në sipërfaqe, kam bindjen se Volejboli i vajzave është një udhë për tek dija dhe harmonia e ekipit të Universitetit “Marin Barleti”, që më ka bërë të mendoj se po të kishim një filial universiteti në Mirditë, përtej “kush hap një shkollë mbyll një burg”, ne do ta kishim më harmonik në kohë dhe më të sigurtë vazhdimësinë e volejbollit, këtij sporti që na lidh si Familje, si Bashki dhe si Qytetarë…

Të nderuar pjesmarrës!

Ligjësitë e zhvillimit nuk e lenë jashtë aktivitetit të tyre sportin dhe menaxhimi i krizës duhet të kthehet në profesion ndaj ndjehem me fat që iu shmanga dorëheqjes për shkak të gjendjes financiare të para disa muajve të ekipit të vollejbollit tonë të vajzave, fal sponsorve gjithnje te nderuar dhe te respektuar  z. TROPLINI dhe z. CARA , të cilët  me këtë takim shpallin publikisht vazhdimin e tyre. Ndaj  une dua t`ju lus Ju të menaxhojmë sëbashku zhvillimin jo vetëm të volejbollit të vajzave, por dhe të çdo niveli të Bashkisë. Nganjëherë është e vështirë të kuptosh nëse po e çon apo jo kohën dëm, duke u marrë me sport apo duke luajtur sport, duke u bashkuar me dikë që mund të bisedosh edhe për interesa pune apo biznesi, por kam bindjen se një shoqëri që praktikon dhe mbështet sportin ka një nivel të lartë vetëdijësimi dhe prandaj vete Zoti e ka paisur Mirditën me këtë dhuratë qytetarie!

Zoti qoftë me ne në udhën për tek medalja e merituar dhe nderim të gjithë volejbollisteve e kontribuesve në këtë sport për Mirditën ndër vite!