|
Apoteoza
e vetmise!.....
-esse-
Kam frikė qė
tė sotmes t’i bėhem shurdhe kur s’jam.

Tė bėhem i
verbėr kur sytė i kam.
Tė bėhem
bishė kur jam njeri.
Tė pėrshtyjė
urrejtje kur fal dashuri.
Vallė, ē’mė
mundon nė kėtė shekull mjerimi i Migjenit?!
S’ka mė
apoteozė misri, as perendish.
Shihmėni
mua.
Shikojini
ata; bukur mė duket se janė veshur, mjerim
s’ka.
Unė kam ē’tė
vesh, por c’kam tjetėr, ndoshta kam
sėmundjen e Gabriel Garsia Markez.
A
e njihni? Vuante prej vetmisė.
Ka
ardhur dita qė sejcili tė shikojė punėn e
tij.
Kjo ėshtė dita e Shekullit. Shumė njerėz
kanė mbetur nė kėtė shekull pa hequr
maskėn...ata kanė shumė...shumė pasuri, por
tė dehur rrėnjėsisht nė themelet e
padrejtėsisė.
O
njerėz, ju peshoj me para, i lumtur jam sa
s’ka! Ndizeni, ju tė pasur njė qiri dhe
klithni. O njerėz, falmėni pak nga butėsia e
shpirtit tuaj,se unė qenkam i varfėr! Po
po,aq i varfėr sa kam shitur veten pėr njė
kafshatė hipokrite.
Askujt s’i bėn pėrshtypje se dikush fal,
dikush vret, dikush lind, dikush vdes. Oh,
s’mundem mė. Sec kam njė lėmsh, qė mė
mbėshtillet rreth zemrės. Janė mijėra pyetje
qė ndoshta nje ditė do tė mė mbysin, ngaqė
unė kundėrshtova ligjet e kėsaj tė sotmeje,
ngaqė pashė e dėgjova mė shumė sec duhet,
sepse isha ylli i mėngjesit. Ndoshta mė
duhet edhe mua tė ndez njė qiri e t’i them
kujtdo: unė di mė shumė se ti, o njeri, qė
mban nė kėtė shekull shqisa fallso,ashtu sic
ke edhe jetėn!
Nuk mė pėlqen t’i pėrulem tė sotmes e t’i
them: jam viktima jote, ki mėshirė pėr mua,
ashtu sic pėr ushtarin e pabindur qė desh tė
harronte himnin!....
Ameda Pjetri.
Dtl. 13. 07. 1993
Klasa X.-E
email:
ameda@hotmail.com
Shkolla e mesme Rrėshen. |