Dita kulturore amerikane ne Rreshen.. 

Gjon Dedaj: Vullnetarizmi si burim i paqes sociale...

Vullnetarët e Korpusit të Paqes në Rrëshen, ka vite që janë bërë pjesa më integrale në jetën komunitare përmes aplikimit të projekteve të shumta,sherbimeve në komunitet si shkolla,shëndetësi etj.  Dhe sidomos evidentohen për mënyrën e re të komunikimit me nxënësit,.

Dita e sotme i është kushtuar pikërisht një dite kulturore amerikane në mjediset e muzeut historik Rrëshen. Gjithcka u organizua nën drejtimin e bashkisë Rrëshen, departamenti i kulturës, në bashkëpunim me vullnetarët e Korpusit të Paqes. Një film me tematikë nga Mirdita, pas projektit të realizuar në bashkëpunim me vullnetarin e Korpusit të Paqes Daniel MC Gynley, u projektua në monitor per pjesemarresit.

Pati improvizime humoristike në anglisht të nxënësve anglishtfolës.

Poezi në anglisht të autoreve amerikanë dhe përkthim nga vetë nxënësit.

Foto të ndryshme nga veprimtaritë artistike të nxënësve anglishtfolës.

Piktura të Pjetër Markut nga peisazhi amerikan.

Dhurim librash të autorëve amerikanë për nxënësit,etj ndërsa moderimi është bërë nga Sarah Christensen. Grupi i fëmijëve të qendrës kulturore nën drejtimin e Kol Picakut dha një koncert të larmishëm. Përshëndetën për punën e bërë vullnetarët kryetari i bashkisë Gjon Dedaj,nënprefekti Gjon Pjetri dhe drejtori i zyrës arsimore Gjon Kola.

Në këtë takim u soll në vëmnedje puna e gjithë vullnetarëve të Korpusit të Paqes në Rrëshen ndër vite si Roy Lange, Daniel MC Gynley, Daniel Adams, Sarah Christensen, Kejti Guvtavson, Frensis Anderson. Kjo e fundit për një javë e mbaron misionin në Mirditë,ndaj dhe në përshëndetjen e saj përmendi faktin se në Mirditë është ndjerë mrekullisht,përvojë të cilën do e dërgojë dhe në vendlindjen e saj në Amerikë.

Janë të shënuara dhjetëra veprimtari shërbyese e projekte si për bashkinë,shkollën dhe qytetin. Ndërkohë disa gruipe nxënësish kanë qenë pjesëmarrës në

 “Kids Who Care”, një tur i rrallë dhe i pari si event thuajse masiv në historinë e shkollës në Mirditë. Po ashtu janë dhënë shfaqje në anglisht si  “Jul Qesar”, Krishtlindjet e Karolit, si dhe janë sjellë përvoja të reja perëndimore të mësimdhënies e mesimnxënies si dhe nismat në proçes të tij si “Klubi i Debatit” (Model UN), “Klubi i Anglishtes për të Rinj” dhe kurs i pergjithshëm i gjuhës angleze për të rritur.

Pergatiti: Gjergj Marku

Vullnetarizmi si burim i paqes sociale...

-Fjala e kryetarit te bashkise Rreshen, Gjon Dedaj- 

Të nderuar të pranishëm!

Bashkia Rrëshen dhe Mirdita në tërësi është familjarizuar tashmë me bashkëveprimin e pushteteve dhe qytetarëve të saj me vullnetarët e Korpusit të Paqes dhe me sa duket, kemi tashmë lidhjen e fortë e të vazhdueshme midis Shqipërisë dhe Amerikës si dhe vendosmërinë dhe aftësitë që të ndikojmë sëbashku gjatë kësaj kohe të ndryshimeve historike në Mirditë . 

Kam nderin t’ju falenderoj sot dhe t`i përulem kontributit tuaj dhe të gjithë atyre që pas rënies së regjimit komunist punuan në  Shqipëri në fushat e mësimit të anglishtes, në teknologjinë e informimit, zhvillimit të biznesit të vogël dhe mjedisit, bujqësisë e pyjeve, arsimit, kujdesit shëndetsor, edukimit dhe ndërgjegjësimit për HIV/AIDS.

Të gjithë e dimë se Shqipëria ka tashmë LIGJ-in Nr.9133, datë 11.9.2003  “… PËR PROGRAMIN E KORPUSIT TË PAQES TË SHTETEVE TË BASHKUARA TË AMERIKËS NË REPUBLIKËN E SHQIPËRISË ” prej nga ku ka njohur rëndësinë e zhvillimit të marrëdhënieve dhe bashkëpunimit të ndërsjelltë e të dobishëm mes vendeve tona. Tashmë edhe Mirdita , veçanërisht Bashkia Rreshen dhe Bashkia  Rubik , janë përfituese nga vullnetarët që punojnë nën mbikëqyrjen e drejtëpërdrejtë të organizatave qeveritare dhe private në Shqipëri, të përcaktuara nga të dyja qeveritë. 

Ne kemi qenë me fat që, sëbashku, kemi diskutuar e ndërmarrë vendime për projekte zhvillimi bashkiake dhe vullnetarët kanë qenë jo vetëm bashkëpunues, por dhe këshilltarë zhvillimi në partneritet me Bashkinë Rrëshen dhe organizatave të komunitetit, duke shërbyer për të zhvilluar dhe përmirësuar bizneset lokale dhe përpjekjet sipërmarrëse, edhe si edukatorë të shëndetit dhe mësues të anglishtes, për të përmbushur nevojat tona .

Mirdita, më shumë se gjithë Shqipëria, kaloi 50 vite diktaturë, kohë në të cilën përparimi, zhvillimi dhe ecja përpara u ndal vërtetë dhe me siguri, pa atë diktaturë Shqipëria do të ishte në të njëjtin vend zhvillimi si fqinjët e saj perëndimor. Kufijtë e Adriatikut dhe brigjet e lumenjve do të ishin të ngjashëm, ndaj dhe kontributi juaj i vështirë, nëse nuk shihet tërësisht, do të shihet nga sot në nesër, dhe do mbetet i vyer si ndihmesë dhe vullnetarizëm. 

Pasi keni lënë pas “tokën e bollëkut”, Amerikën, që të parët tuaj e bënë ëndërrr të rruzullit mbarë, kjo periudhë si një pjesë sëbashku, na bën të gjithë ne mirditorët të jemi të gatshëm për sfida të reja dhe se një pjesë e juaja do mbetet përgjithmonë në Mirditë e Shqipëri në pasqyrën e së tashmes, por dhe si një dritare e së ardhmes. Edhe sikur prania juaj të qe vetëm si terapi për të përballuar ndryshimin pas luftës, reabilitim drej normalitetit, nga ku konkurenca dhe barazia e shanseve favorizojnë paqen, përsëri Mirdita, si një vend për t’u zbuluar që nuk ju pasuroi materialisht, mbetet një copë kryqëzim Lindje – Perëndim që pasuron shpirtërisht, që prej kohës së shënjtërimit të kufijeve, tek lufta për to dhe prezantuese e  një historie  shtetformim mbrojtës, gjurmë të së cilës gjenden dhe në këtë muze që sëbashku e ringjallëm dhe le ta bëjmë të flasë për këtë trevë plot enigma... 

Përtej të qenit një copë tokë sekrete, Mirdita duket se të jep mundësinë të lëvizësh në rrugët më të mira të Shqipërisë drejt aeroporteve te Rinasit dhe Kukësit (të vetmit deri tani në Shqipëri) për të riqenë e hapur për të huajt, bujarë, mikpritëse dhe kombëtare pafund…ku gjurmët e të parëve dhe qytetërimit bashkëkohor bashkëjetojnë edhe në kohë perandorie, mbretërie, dhe republike, ku pak gërmime arkeologjike tregojnë shtetin e Arbërit dhe tumat ilire… 

Ky komunitet tërësisht katolik ishte bashkërendues dhe i papushtuar nga otomanët tek nazistët, përvecse nga komunistët ruso-kinez dhe procesi i riclirimit e bën Mirditën të lirë dhe të sigurt,  ndoshta më të sigurt se mjaft nga qendrat e Europës,,, ku malet e bukura dhe plazhet lumore (të pazhvilluara për momentin) dhe prezenca e vullnetarëve të CP është domethënëse që jo vetëm të zhvillohemi, por dhe të konkurojmë në këtë shekull jo vec prej vizioneve dhe politikave të qeverisë qendrore, por dhe prej pushteteve vendore të cilat aktualisht frenojnë apo përballen drejtëpërdrejtë me vendimet qytetare duke punuar për një ndërgjegje që ndihmon bashkëpunimin dhe artin e bashkëjetesës, tej administrimit të centralizuar, konform me pritshmëritë e janarit të vitit 1918, kur  Presidenti amerikan Woodroë Wilson shpalli para Kongresit planin prej 14 pikash, i cili njihte të drejtat e popujve të vegjël për vetvendosje dhe një nga përfituesit ishte edhe populli shqiptar!

Mirdita mbetet vendstrehim natyror i shqiptarizmës dhe evropianizmit, deri tani të tkurrur në “heshtjen e misterin e një shpelle, a coptimin e territoreve dhe përmbytjen e urave automobilistike”. Ajo  nuk buron vetëm kuriozitet studimi por dhe mundësi reale  infrastrukturore për të na thënë se vetëm një jetë e jetuar për të tjerët ka vërtetë vlera të vërteta dhe lidhja e cdo lidhje të vërtetë qëndron tek komunikimi… për të cilin më shumë se kushdo kanë kontribuar Vullnetarët në Rrëshen: Roy Lange, Daniel Adams, Patrik O’Brain , Daniel MC Gynley,  Sarah Christensen, Frensis Anderson, Kejti Gustavson, si  pjesa më integrale në jetën komunitare përmes aplikimit të projekteve të shumta, përmes filmit me tematikë nga Mirdita, projektit të pasurimit të muzeut, improvizime humoristike në anglisht të nxënësve anglishtfolës, poezi në anglisht të autorëve amerikanë dhe përkthim nga vetë nxënësit, foto të ndryshme nga veprimtaritë artistike të nxënësve anglishtfolës, nxitës pikture nga peisazhi amerikan, dhurim librash të autorëve amerikanë.

Gjatë këtij mandati, prania e vullnetarëve në Bashki dhe në komunitet ka qenë një frymëzim personal në cilësinë e Kryetarit të Bashkisë, për të mos patur frikë nga bota në udhën e eksperiencave të reja, por dhe një kënaqësi e rrallë që nxënës të shkollës së mesme ishin për disa ditë “qytetarë amerikanë” në Teksas, me pjesëmarrjen e tyre në kampin “Kids Ëho Care”, një shkëmbim i suksesshëm kulturash, mbase ura më e qëndrueshme nga ku do lidhet dhe me Rrëshenin, Mirdita me Teksas-in dhe vet Shqipëria me USA…në udhën që të bëhemi gjithë njerëzor që e aspirojnë Bashkinë më të zhvilluar, më të mirëqenë, më të jetueshme e rajonin tonë më të vizitueshëm nga vendas e të huaj, teksa ambasada Amerikane shpall fitues nxënës anglishtfolës të klasave të shkollave 9 vjecare në Rrëshen… 

Intensiteti i jetës dhe aftësitë vlerësuese na kanë dhënë në këtë periudhë një proces të pandërprerë shoqërizimi, ku dashuria është guri themeltar i miqësisë, vëllazërimit, dinjitetit, universalitetit, duke qëndruar krye-ulët ndaj fakteve dhe realitetit në këtë periudhë të zgjimit të plotë ku zhvillimi i teknikës zbeh nevojën për t’u skllavëruar dhe e ka bërë luftën të pakuptimtë, pasi ka mundësuar tërësi veprimesh ekonomikisht të arsyeshëm, dhe më shumë se rrallëkush, Ju, vullnetarë të Korpusit të paqes keni kontribuar që orientimi shkencor të jetë orientimi ynë themeltar në përhapje të filozofisë humaniste dhe rritje të ndricimit të sferës shoqërore, ku centralizimi i hap udhë decentralizimit dhe njeriu bëhet qytetar i përgjegjshëm. 

Të dënuar të jetojmë me të panjohurën dhe në kaq shumë rreziqe, teksa kemi ecur përbuzë cmendurisë komuniste, ne kemi zhvilluar në këtë kohë aftësinë për tu shkëputur nga diktaturat, duke synuar të jemi ekspertë të punës dhe ligjit … pse jo, përfitues dhe kontribues në doktrinat e reja politike, ku vullnetarizmi bëhet themeli i ndryshimit gradual.

I bindur se fjalët që kemi në dispozicion nuk mjaftojnë për të shprehur mirënjohjen për Ju, vullnetarë të Korpusit të Paqes, që ishit, jeni dhe do të jeni në Mirditë, ne e ndjejmë se sa shumë keni kontrubuar që të fitojë ndjenja e harmonisë, bashkimit dhe pjesëmarrjes tonë në botë, përtej frikës së izolimit, përtej impulseve arkaike, në udhën e përparimit që nuk është tjetër vecse dinamikë e kërkimit të zgjidhjeve të reja përmes ndërgjegjësimit se njerëzimi kurrë nuk do të dalë nga errësira e gjendjeve arkaike, dhe të këpusë vargonjtë e pashmangësisë pa vullnetarizëm.

Ndaj vazhdoni të qëndroni me ne, fizikisht dhe në teknologjinë e fluturimit të ideve, për të vërtetuar se njeriu i lirë është njeriu plot dashuri, produktiv dhe i pavarur njëherësh, i gatshëm për të marrë përsipër dhimbjet, privacionet dhe përgjegjësitë. 

Më lejoni të falenderoj prej zemre vullnetarët:

Sarah Christensen dhe  Frensis Anderson  për kontributet dhe përfundimin e periudhës së qëndrimit në Rrëshen dhe të përfitoj nga ky rast t`ju ftoj publikisht që në periudhën e afërt që vjen të mundësoni që me të gjithë vullnetarët e Korpusit të Paqes në Shqipëri si dhe me pjesëmarrjen e përfaqësisë së Ambasadës Amerikane, të kalojmë një ditë sëbashku në Rrëshen në shenjë mirënjohje dhe falenderimi!!!

Nderim për Ju...

                         Nderim per Popullin Amerikan... 

                                                                      Ju faleminderit..... 

Gjon DEDAJ

Kryetari Bashkisë