MIQËSIA DHE SHOQËRIA

          Jeta është si një burim ku në vend të ujit,rrjedhin kristale, e ku çdo kristal për faqëson anë të kësaj jete aq të gjatë. Dy prej tyre,më të shndritshëmit,më të bukurit,përfaqësojnë ato që ne i kemi prezente kudo. Miqësi dhe shoqëri.Të dyja hyjnë tek gjërat më të rëndësishme në jetë. Është e vërtetë, sepse pa miqësi dhe shoqëri jeta do të ishte “e thatë”, e mërzitshme,ndryshe…Këto dy terma janë sa të njëjtë aq edhe të ndryshëm.

        Them kështu sepse shoqëria janë një grup njerëzish të njohur në përgjithësi sipërfaqësisht me të cilët kalojmë ditën. Me shoqërinë shijon çaste të bukura duke u argëtuar nëpër festa,udhëtime apo kohën e lire. Ndërsa miqtë janë disa njerëz të cilët të ofrojnë ngrohësi, mirëkuptim dhe të njohin më në thellësi dhe të vlerësojnë për atë që je më të vërtetë.Këto fjalë i bazoj në këto dy thënie ku,shoqëria vlerësohet si: ”Një ballo me maska ku të gjithë e fshehin identitetin e tyre të vërtetë dhe e tregojnë atë duke e fshehur”, ndërsa miqësia vlerësohet si:” Një korridor i thatë në mes të pikave të shiut”.

         Miqtë janë bekimi i jetës, ndaj mos i lër të ikin pa luftuar për to. Miqësia e vërtetë është si një magji që i mban të bashkuar miqtë. Në miqësi nuk njihen përfitimet, paragjykimet apo prapaskenat. Në miqësi jemi të gjithë të barabartë, ndërsa në një rreth shoqëror mundohesh të përshtatesh me tipa të ndryshëm,shpesh duke u hequr si dikush që nuk je. Vetëvetiu duke vepruar kështu ne bëjmë gabim,sepse fshehim atë që ne jemi në të vërtetë. Në jetë duhet të jemi vetëvetja kudo, kurdo dhe me këdo. Pikërisht për këtë na bëhen krah miqtë. Ata na mësojnë të jemi ne. Miqësia e vërtetë defektet i çmon dhe i rregullon.

       Ashtu si detarët në rrezik për tu mbytur, kur shikojmë vetminë e jetës me sytë e dëshpëruar, duke kërkuar diku larg ndonjë velë të bardhë në mjegullnajën e horizontit, ja atje na presin miqtë. Jeta nuk është gjë tjetër veçse një vijëmësi e shumë jetëve të vogla, të jetuara çdo ditë nga një dhe me miqtë dhe shoqërinë bëhen të rëndësishme, të paharrueshme e të veçanta. Është një fat i madh që të kesh përreth njerëz që shikojnë përtej syve të tu e depërtojnë thellë në zemrën tënde. Ky është një fat që s’mund ta blesh, as ta vjedhësh, por ta  kërkosh pa u lodhur, tani me besim të plotë.

                                             Eljona Toma

                                      Klasa 9A ,Shkolla Nr.2

                                               email: eljona_toma@albaniaonline.com

                                                                                24.8.1994