Mirditës kur nuk ja merrnin në konsideratë artin, ajo prodhonte dijen, kur nuk ja merrnin në konsideratë dijen, ajo kundronte me artin.

Sot ndjehem shumë më i vogël se kur kam qënë herën tjetër, por shumë më krenar se çdo herë tjetër, dhe me më përgjegjësi se asnjëherë në jetën time. Mendoj se për Mirditën që foli aq mirë profesori Kolec Topalli, asnjë kryetar nuk e ka zotësinë për të folur më mirë se sa dora e piktorit Gjergj Simoni, dhe goja dhe duart e mrekullueshme te këtij ansambli. Askush nuk e ka mbajtur në këmbë Mirditën se sa arti dhe dija.

Kur nuk ja merrnin në konsideratë artin ajo prodhonte dijen, kur nuk ja merrnin në konsideratë dijen ajo kundronte me artin. Unë mendoj se nuk ishte rastësi, nuk ishte meritë e këtij kryetari  që tashmë që po i vjen fundi i këtij mandati, popr është meritë e juaja që për të gjithë aoto shkaqe që të gjithë i dimë, se ju ikët nga Mirdita se ajo nuk na mbante të gjithëve. Por zbritët këtu në Durrës që me vizionin tuaj qyetarë duke treguar se mund të bashkëjetoni. se mund të na nderoni të gjithëve ne, dhe të gjithë Mirditën.

Unë e kam pritur shumë mirë mardhënien eMirditës me Durrësin sepse kam besuar se aty ku puthen dhe përqafohen lumenjtë njerëzit dinë të dashurohen me njëri tjetrin. Dhe në fakt lumenjtë që zbresin në Adriatik ata mund ta lidhin Mirditën edhe me fushën e Pollogut edhe me fushën e Kosovës. Dhe meqë thatë se bëhët fjalë për emocionet, kur po ju ndiqja nga ana tjetër (llozha) sigurisht  po mendoja se atë që nuk e humbëm me “Minatorin” në fakt e fituam me presidentin tonë z. Met Troplini që nuk e lëshoi Minatorin. Kjo tregon se Mirdita përpara se të shkruhen objektivat e mijëvjeqarit përsa i përket barazisë gjinore, Mirdita tashmë e ka dhe e ka pasur pasi edhe herët, kur në dhomën e burrave ka pas hyrë gjithmonë mirditorja më e mencur. Një falenderim i veqantë i shkon të gjithqë atyre femrave që lujanë volejboll, që këndojnë dhe bëjnë art, që kontribuojnë për Mirditën dhe për vëndin e tyre.

Dhe më lejoni gjithashtu,  meqë nuk do ta kam fatin të jem në mandatin e ardhëshëm kështu siq jam sot, tu them një emocion të çastit. Kur isha andej nga llozha vura re se një grup të moshës mesatare që heshtnin, por duartrokisnin dhe brohorisnin atëherë kur kënga mbaronte. Mesa duket ata ishin duke menduar se sa shumë kemi vuajtur dhe se sa shumë mund na duhet me u ngjit në Mirditë. Kishte edhe një grup të rinjsh dhe të rejash që brohorisnin nga fillimi deri në fund. Për hir të këtyre të rinjve dhe të rejave, mendoj se i kam borxh dy gjëra Mirditës, i kam borxh të vërtetën dhe jetën polittike.  Në këtë kuadër kemi nisur një nismë bashkëpunimi, edhe kontributin e doktorit Met Troplini, me Universitetin “Aleksandër Moisiu” për të hapur një filial të këtij universiteti edhe në Mirditë. Dhe nëse do të kemi këtë mbështetje dhe entuziasëm,  sigurisht rektori Agim Kukeli do të thoshte që dursakët e meritojnë të vijnë atje, dhe mirditorët të vijnë këtu.

Ju falenderoj.