TEMA : ZEMRA KA ARSYE QE ARSYEJA NUK I NJEH

          Toka, gjithesia mban mbi vete ndjenja, iluzione, endrra e mbi te gjitha realitetin. Te gjitha keto kane nje arsye e kane nje pasion. E dashuria ajo  nyje e forte qe udheheq  shtete, bashkon kombe, ndalon luftra.

          Ne emer te saj vershojne lumenj, dete dhe oqeane. Zemra ka arsye dhe dashuron, keto arsye te qojne drejt qiejve te lumturise, ose drejt konit te ferrit .

          Ja pra dashuria   eshte ajo qe mban te lidhur lumturine dhe tmerrin.

          Dy antiteza krejt te kunderta me njera – tjetren qe eshte e veshtire te besosh ne qoftese nuk ke shijuar te pakten njeren.

          Akoma me e veshtire te besosh se akziston lumturia po pate shijuar tmerrin.

          Zemra dhe arsyeja  jane si dy brigje qe shikohen pas, por kurr nuk takohen.

          Zemra e dy te rinjve Romeo dhe Zhuljeta kishin arsye te donin njeri tjetrin, por arsyeja e familjeve nuk i njohu ndjenjat e tyre, per hir te dashurise shijojne fatalitetin.

          Dashuria pra bashkoi dy zemra te vdekura. Si gjykatese ne tribune qendron arsyeja, llogjika kundrejt ndjenjave te nje zemre.

          Arsyejet e nje zemre jane po aq te forta sa te ndertojne nje mal, te lind nje komb, te shembe qytete e te zhduk miliona vete siç ndodhi ne ne Troje me te bukuren Helene.

          Tela me gjemba  ti vesh nje zemre ja arrij ti kepus me gjakun e saj.

me beton ta mbulosh, dhe do ta shembe me dridhjet e saj,

Ne humnere te leshosh me krahe do ti behet e atje ku ishte te shkoje.

          Asnje njeri sdo te dashuroj më mendje dhe llogjike.

          Dashuria lind ne zemer dhe  zhvillohet ne mendje. Endrra e nje zemre mund te behen realitet, por realiteti i saj s`mund  te behet me enderr.

                                                                    E U R O P E

Dhe pasta keto vise ku druri i skalitur e i lyer bie ere te mire.

          Vise qe mbeshtjellin me hije e freski  te rrepta e te thepisurat me male te zeza

          E zhuritur e rrepiret ti, udhe e malit te zi udhes trollise, prej ku duken fortesat Austriake dhe anije tej tej Aq te vogla sikur i sheh nga ana e prapme e dylbise.

          Karroca e kuqe e udhetareve fluturon per para ne kete vend ne gune te hirte ku nje peme te kenaq syrin, sikur sheh nje pylle te tere, ne kete vend me ngjyre te hirte e te zeze ku ne lugina te thella duken si puse e te zene syrin.

          Ara çuditerisht te gjelbra, te kaltra, te verdha  e ngjyra te argjenta, rrethuar me gure.

          thua se aty ka rene nje cope Arlekini.

          Por nje Gushi eshte nje fshat i kuq i verdhe ngjyre çelet dhe i hareshem.

          Ne nje lugine qe sapo kane filluar ujrat e permbytjes udhe te trishta me rrethinat e cetines.

          dhe hera – heres ne thatesiren e perhimet e kane  minerale  qe te sjellin ne mendje peisazhet e henes.

          Shperthen papritmas a thua se flasin guret, nje muzike e rrepte e pikelluar dhe fjale shkoqur qe mush qiellin e ngaterruar nder shkembinje fanfaren e saj qe sa vjen  e rritet.

          Shpirti i shqetesuar turbullohet nuk e di ç`pergjigje t`u kthej  atyre zerave te harmonishem qe gjithandej degjohen ne vetmine apsolute.

Deri sa ne nje berryl rruge, me ne fund duken rradhet e pare te nje rregjimenti te kuq e te kalter mandej si te qe nje bote e re, te del perpara liqenit Shkodres kah rjeka ka trektiza te zymta ne fushe te hapur tenda me cope te kuqe Adrianopoje me eremim te forte dhe shqiptar me petka te bardha, e me espik te zi kalojne si arushe mali, dhe me pishtolin ne brez.

Malvina Tuci

shkolla nr 2, Rreshen

email: malvina.tuci@yahoo.com