Mirdita ime.

Nje shpend i arte fluturoi, mbi lumenj, kodra, male, e perrenj’…  Njohu toke, vende te mrekullueshme por nje vend i hapi syte dhe zemren.  E dime qe bota eshte e madhe dhe ka vende shume per te zbuluar. por ky shpend i ndjeshem u ndalua vetem ne ne nje vend….. Mos valle kaq shume i bukur ishte ky vend  apo mos ishte thjeshte i lodhur ky shpend me pende te arta … Ne te vertete ky shpend nuk ishte i lodhur, por perkundrazi ishte shume i mrekulluar….

 Kishte gjetur nje vend plot  mistere e bukuri perrallore .. U nis nga ajo dege bjeshke  per te zbuluar me teper per kete toke mrekulli. Fluturoi me shpejtesi e me entuziazem siç shkon  fëmija i lumtur tek nëna. Kaloi mbi disa peme bjeshke qe nuk kishin fund. Dhe keto peme formonin nje kurore gjigande te mrekullueshme. Por vetem kjo gje nuk e ndaloi  shpirtin e tij ambicioz. Fluturoi me nje shpejtesi te madhe dhe u ul ne nje peme te malit, te quajtur  Velë. Por dicka shendriste ne maje te saj. Ç’fare ishte valle? Mos ishte ndonje yll i rene nga qielli, apo vete dielli qe shndriste, mendoi  shpend, pasi ketu tha ai, ndodhin edhe te pamundurat. Ai u nis ta zbulonte dhe gjeti nje mrekulli.

Qendronte vete nena jone  qe na mbron ne qiell, e rrethuar nga nje trekendesh prej xhami qe dukej si nje mantel i bardhe i shendritshmem, qe shkonte me hijeshine e saj. Eci me tej por si nje femije dhe u ul ne nje Kishë te vjeter  te quajtur Abacia e Oroshit. Ishte shume e vjeter por kishte nje kuptim te madh, qe nuk humb kurr ne zemrat e ketij populli mirenjohes. Ky  vend i bekuar e terhoqi  pas vetes kete shpend. Pendet e tij u ngjiten me kete toke si zemra me trupin, duke e bere kete toke te arte e me vlera te medha, shpirtin ambicioz ua dha njerezve te ketij vendi,  qe me kete shpirt luftarak ta nderonin kete toke te pa’çmueshme….

Lirine e tij qe ia japin flatrat ua dha lumenjve te bukur  qe te rridhnin  vazhdimisht  pa u ndaluar nga asnje ndalese, e pa deshiruar dhe duke i dhene si  gjithmone nje bukuri te pa’imagjinueshme .. duke krijuar keshtu nje vend qe te gjithe e kane zili.. Vete ky shpend trim i arte mbeti perjetesisht si nje simbol  krenarie e fuqie, dhe nuk u shua kurre ne stemen njeres nga principatat me te njohura te shtetit Shqiptar, te quajtur principata e Arbrit.

Ju mendoni se mbaroi me kaq por e keni gabim, pasi qe nga ajo kohe nga ky vend  i bekuar kane dale artista te vertete, qe e kane perfaqesuar ne menyre te denje…..

Ky  vend  per te cilin ju fola aq shume quhet Mirdite, dhe njerezit e saj quhen Mirditor, e une jam krenar qe jam njeri  prej tyre.........!

Orlind Çupi

Kl : 8

Shkolla : Pashko Vasa

email: orlind.cupi@yahoo.com