A duan shqiptarët të futen në Bashkimin Europian?

 “Demokracia, shteti i së drejtës, mbrojtja e të drejtave të njeriut, mbrojtja dhe respektimi i të drejtave të pakicave kombëtare”, këto janë kushtet bazë që duhet të plotësohen për tu futur në Bashkimin Europian. A janë shqiptarët të gatshëm ti plotësojnë këto kushte? A ka qenë shqipëria ndonjëherë vend tubimesh për demokracinë, për të drejtat e njeriut, apo për të drejtat e pakicave kombëtare? A mund të japë Shqipëria kontribut në politikën ndërkombëtare? Këto janë pyetjet që cdo shqiptar duhet ti shtrojë vetes. Ka një cmim për tu bërë pjesë e BE.Sakrificat e para janë ato që kanë të bëjnë me elementët bazë të shoqërisë njerëzore. Cdo njëri ka të drejtë ta jetojë jetën e tij ashtu sic do ai, por a jemi ne gati ta respektojmë jetën dhe zgjedhjet e tjetrit?

Zanafilla e gjithckaje që ka të bëjë me aderimin e vendit tonë në NATO apo BE ëshrë fillimi i viteve 90-të. Paradoksi i demokracisë shqiptare qëndron në faktin se si në të njëjtën kohë kur brohoritej shprehja, “E duam Shqipërinë si gjithë Europa”, falenderohej edhe presidenti i vendit, Ramiz Alia. Kurrë nuk e kam kuptuar a ishin ato demostrata, përpjekje për liri e demokraci apo miting për mbështetjen e ish diktatorit?! Duket sikur pluralizmi erdhi jo se donin njerëzit por sepse keshtu donte politika e asaj kohe, populli si gjithmonë vazhdonte ta mbështeste. Askush në shesh nuk mendonte se c’është ky revolucion për të rrëzuar komunizmin ku gjithashtu përshëndetet lideri totalitar i vendit.

            Por ta harrojmë 90-tën e të bëjmë refleksion për sot. A janë Shqiptarët gati të mbështesin liritë e të drejtat e njeriut? A e shohim ne gruan si të barabartë, kur si lëmoshë vendosen ligje për një kuotë të caktuar të femrave në parlament? A i mbështesin shqiptarët homoseksualët përderisa miratohet ligji që lejon martesat mes një seksi, por ku gjithashtu digjet në kryeqytet lokali i parë për këtë grup shoqëror?  Vetëm këtu tek ne shikon të bëhen ligje për liritë e njeriut pa protesta e fushata sensibilizuese për implementimin e tyre. Duhet të plotësohet kushti për respektimin e minoriteteve, pakicave kombtare, grupeve etnike, por shumica e romëve jetojnë bashkë në kushte primitive duke qenë se e kanë të vështirë të përshtaten në një shoqëri diskriminuese. Për tu futur në BE duhet të provojmë se mund të jëtojmë në harmoni me popullsi të kulturave të ndryshme, por këtu rrihen e shahen në stadiumin kombëtar dy qytete se s’mund ta pranojnë garën,barazinë dhe humbjen.

             Dhe për të arritur tek problemi më i nderlikuar, politika ndërkombëtare. Secili shtet i Bashkimit Europian ka një histori, kulturë autentike të vetën, si rrjedhojë e së cilës ka pasur edhe mjaft konflikte; duke parë që edhe 2 luftërat botërore janë zhvilluar në kontinentin tonë. E megjithë të shkuarën e hidhur, qëndron një bashkpunim konstant mes ketyre shteteve. Pak rëndësi ka  nëse bashkpunimi ka interesa ekonomik. Pyetja qëndron se c’mund ti japim ne politikës ndërkombëtare kur kemi parlamentin gjysmë bosh për vete? C’mesazh ka për Europën një protestë për transparencë zgjedhjesh me valle polifonike dhe ushqim falas për protestuesit para kryeministrisë, dhe ku paralelisht miratohen ligje pa debat nga shumica? Ne nuk jemi të zotët të zgjidhim problemet tona, e lëre pastaj të mendosh se mund të japim sugjerime për grohjen globale, apo armët bërthamore në Iran.

            Duhet të bëhet e ditur për të gjithë se nuk kemi se si te futemi në Europë kur nuk kemi elementët bazë të një shoqërie njerëzore. Duhet ta dimë se nëse duam vërtet të bëhemi pjesë e kontinentit duhet të respektojmë femrën, romët, homoseksualët, grekët, serbët.

Por sic e shoh unë, Shqiptarët nuk duan të futen në BE sepse jemi shumë krenarë individualisht për të ndryshuar sjelljet, natyrën, dhe pjesë të kulturës tonë. Si në shumë raste në historinë tonë, po ua lëmë të tjerëve ta realizojnë këtë proces për ne, duke qenë se nuk na intereson mjaftueshëm për tu impenjuar si shoqëri.

Pavjo Gjini

Shkolla e mesme Rreshen

Klasa 12, A

Vendbanimi:Rreshen