Per nje kulturë jete.

-Lektorium për eleminimin e abortit, me rastin e festës së 8 Marsit- 

    Në prag të festës së Nënës 8 marsin, takimi i rradhës mbi vlerën e jetës dhe ruajtjen e saj, u zhvillua në Rrëshen në mjediset e Katedrales ku morën pjesë banorë të qytetit,cifte të shumta të reja dhe nga kategori të ndryshme si dhe përfaqësues nga shumë zona të dioqezës, nga Burreli,Ulza, Fani, Rubiku si dhe nga dioqeza e Lezhës, vend ku është zhvilluar takimi i parë.

    Takimi ishte në formën e lektoriumeve me publikun e interesuar, ku pos autoriteteve kishtare dhe atyre vendore, morën pjesë lektorë me emër në fushën e mjekësisë dhe të legjislacionit italjan.

    Takimin e hapi monsinjor Cristoforo Plamieri, ipeshkev i dioqezës Rrëshen, i cili falenderoj miqtë nga Italia për kontributin e tyre si dhe pjesëmarrësit për interesimin e treguar për një cështje kaq delikate të jetës së sotme në shoqërinë njerëzore.

    Më pas kryetari i bashkisë Rrëshen Gjon Dedaj duke falenderuar organizatorët theksoj se duke ecur ne kete  periudhe rindertimi te rendit te vlerave dhe duke sfiduar distancen me Kishen dhe besimin ne teresi, ne duam te dalim sebashku nga harresa e botes permes vlerave mirditase duke i kthyar asaj jeten e deshiruar dhe per kete na duhet nje kulture e re, na duhet me shume dashuri  dhe me shume edukim perballe lindjeve te mundshme te qenieve te ardhshme.

    Për një kulturë të re jete kanë ligjëruar më pas lektorët italjanë profesor G. Stirati, i cili u ndal në rëndësinë e eleminimit të faktorit abort në shoqërinë e sotme, duke bërë analizë shkencore përmes pasqyrimit në slide.

    Profesori i nderuar u ndoq me kureshtje për një kohë të gjatë nga të pranishmit.

    Avokati Buongiovanni, është ndalur më tepër në nxitjen qytetare për të mbështetur femrat që për motive të ndryshme i drejtohen mjekësisë për të abortuar. Ai theksoj se respektimi i të drejtave të njeriut duhet të fillojë që në embrion të qenies njerëzore,dhe për këtë duhet të angazhohemi të gjithë si shoqëri për të shpëtuar jetë njerëzish.

    Në fund profesor At Rosseti, ka uruar auditorin për vëmendjen e treguar duke bërë ftesë edhe per takime të tjera informuese dhe nxitur opinionin për të patur një shkallë më të lartë në kulturën e jetës, për ta mbrojtur atë.

Përgatiti: Gj.Marku

Sebashku per  nje bashkesi te qendrueshme urbane.

-Fjala e kryetarit të bashkisë Rrëshen Gjon Dedaj-

   Me lejoni qe ne fillim te falenderoj miqte italiane për vëmendjen e tyre ndaj komunitetit të Mirditës, në ndërtimin e mardhënieve të ndërsjellta miqësore  edhe sa lidhet me  prezantimet e diskutimet e sotme  “Te mbrojme jeten  qe lind  (po vjen )”

   Nje falenderim te sinqerte dhe te merituar deshiroj t’i percjell  Ipeshkvit tone te palodhur Monsinjor Cristoforo Palmieri dhe me pas te gjithe ju te pranishem qe me pranine tuaj  percillni besim se  Mirdita  te ndjek te perbashketen e  mendimit shkencor dhe katolik.

   Duke ecur ne kete  periudhe rindertimi te rendit te vlerave dhe duke sfiduar distancen me Kishen dhe besimin ne teresi, ne duam te dalim sebashku nga harresa e botes permes vlerave mirditase duke i kthyar asaj jeten e deshiruar dhe per kete na duhet nje kulture e re, na duhet me shume dashuri  dhe me shume edukim perballe lindjeve te mundshme te qenieve te ardhshme.

    Pa dyshim roli i Kishes  dhe besimit ne teresi ka qene dhe mbetet dominant  por gjej rastin te shpreh vullnetin e qendrueshem per te bashkepunuar ne kete drejtim  dhe kjo dite sherben per njohur me mire vlerat e jetes natyrale  dhe shpirterore dhe na duhet sebashku te krijojme nje mjedis te favorshem per jeten e individit dhe grupeve te tashme dhe atyre qe do te vijne.

   Me lejoni  te them  se pa pranuar te bashkebisedojme, pa patur durimin dhe mundesine te njohim arritjet shkencore dhe kontributet e klerit katolik zor se do “...të përmiresojme qendrimet e brezave ndaj abortit“,  ketij problemi te ulur kembekryq nder ne dhe qe nuk kontrollohet me statistika  a vetem me ligje te parlametareve  tane.

   Ndersa na perzihen kohet dhe realja bashkejeton me irealen deshiroj te biem dakort se sa larg  edukimit ligjor jemi kur lehte verehet se Kushtetuta  e  Shqiperise nuk gjendet ne cdo familje dhe per te nuk bashkebisedohet as sa per nje te dhjeten e kushtetutes tone te vjeter, Kanunit, as  Bibles a Ungjillit  qe vinjne nga bota e Mitit dhe thellesite e historise se Mirdites, çka mbetet pasuria jone morale etnojuridike.

    Por ne jemi tashme ne udhen per nje zhvillim te qendrueshem e nuk deshirojme te keqadministrojme fatin  apo te humbin pafund energji, ndaj jemi te hapur te kerkojme ekspertizen  e  miqve tane italiane ne kete drejtim ashtu sikurse kemi ecur sebashku ne rrjedhe te shekujve ndersa besimi mbetet  pasqyra me e denje  dhe me efektive per te pare dhe mesuar dashurine per jeten!

    Besimi yne katolik duke qene teresisht shqiptar ne lende dhe forme, ka qene dhe mbetet jo vetem burim mburrje por dhe truall per dije dhe sjellje e denje ndaj jetes, ndaj nenes dhe femijes  dhe me ane te tij dhe ndermjetesve tane prifterinj dhe sherbetore te fese, ashtu si te paret tone, ne mund te lexojme qyteterimin perendimor dhe ne kete fushe.

    Duke qene nje komunitet qe nevojitet te riafirmohet permes mjaft mundimesh shpesh dhe flijimesh, personalisht jam i bindur se perparimi yne eshte i lidhur tejembane me perparimin e vetedijes sone çka do te thote se kjo vetedije buron qe ne vendimet per nje lindje te re dhe shmangien e abortit.

    Pasardhes te nenes Tereza, nje katolike shqiptare qe realizoj rolin dhenes ne kultura  dhe qyteterime te tjera, ne i kemi mundesite te mesojme me shume dhe te realizojme ne fakt mardhenien e krijimit dhe kontrollit  ne rivleresim te tradites pa dashur te ndryshojme burimet apo te ndaluar nga pamjaftueshmeritë e rastit.

    Ne kete kuptim, burimet e informimit si ky i sotmi, na mundesojne te bashkerendojme interesat bashkeshortore dhe komunitare perkunder veseve a ligesive qe krijojne makinen e goditjes se jetes, ne kete treve rreziku nga te tjeret dhe gjurmet e vetdenimit bashkejetoj dukshem  pavaresisht frymezimit hyjnor te ruajtur kaq mrekullisht.

    Shumica e dine mire se marrja e vendimit për të pasur një fëmijë apo për të abortuar është gjithmonë një zgjedhje e vështirë, aq sa shumë  e besojne kete vetem pas nje aborti te ligjshem o te paligjshem, ndersa shpesh  eshte  në mos të pamundur qe nenat të përballonin një abort në kushte spitalore, kirugjikal apo me perdorimin e medikamenteve te rekomanduar mjeksisht.

     Te gjithe e dime se  keshtu nuk dalin në jetë disa fëmijë të cilët do të kishin pasur shumë dëshirë që edhe ata të jetojnë te cilet  pershperisin ne formen e tyre “… sa do te doja te mbeshtetem ne zemren tuaj  dhe qellimi  im ka qene te dua, te degjoj, te perkedhel,te jetoj, te njoh fytyren  tuaj prinderore dhe te shoqerise... dhe lene pas rriskun e nenave, infeksione, inde te pahequr, sterilitet,   perjetime  te renda psikosociale, mungesa  ne kulturen e prinderimit deri dhe vdekje.

    Deshiroj te theksoj  se ne kete fushe  na kane munguar deri tash veprimet edukative te mirekompozuara apo dhe “ dirigjenti – bindes “ per miremenaxhim mundesish por ne nuk kemi zgjidhje tjeter vecse te sfidojme sfiden, duke rikthyer ne vemendje  rolin e Kishes, Kullave dhe Urave te Mirdites, Shkolles dhe institucioneve te tjera te edukimit permes te cilave mbijetuan banoret e kesaj treve.

   Ne kontekstet e sotme  morale dhe sociale Kisha ku ndodhemi  dhe Bashkia RRESHEN,  qe me keni besuar te drejtoj ne kete mandat, bashkohen gjithnje e me shume ne frymen humaniste te rritjes se vemendjes ndaj njeriut te zakonshem,dhe individit  ne nevoje, si dhe ne perpjekjen per paqtimin e natyres me njeriu sipas trashegimnise kur lendimi me themele  ndertimi kerkonte nje marreveshje per  dhimbjet e tokes, konsideruar si nje organizem i gjalle apo nene e madhe, ne na duhet sebashku te rrisim vetedijen per bashkejetesen ne konflikt, per komunikimin e vazhdueshem pavaresisht qetesise apo rrezikut  per te ndertuar sebashku nje bashkesi te qendrueshme urbane !

    Sipas Rregullit te mbifuqishem, te gjithe jetojme jeten  dhe  vdekjen, nen thirrjen e Jezusit  se shkurtesia relative e jetes mbi toke eshte e lidhur me vazhdimesine  dhe kjo eshte pertej gjyqit te mendjeve mediokre,  pertej njerezve te llafeve, inatçinjeve, ambiciozeve a fanatikeve qe nuk besojne ringjalljen.

    Fakti qe sot ne qytetin tone  kane nisur te lartesohen Kulla-pallate te larta  mendoj se eshte nje perpjekje  jo thjesht per perqendrim popullate dhe per me shume mundesi te nje rregulli te brendshem ne respekt te territorit, hapsires dhe pasurive lumore, por dhe per te ballafaquar  me fort te drejtat e babait, te nenes,  femijeve ne nje ambient social qe tregon me shume besim se keto banore kane vendosur te mos jene te perkohshem ne kete qytet duke kapercyer kompleksin e sakrifices prinderore, kompleksin e domosdoshmerise se femijes mashkull, kompleksin e frengjise apo bunkierit, perdeve ndarese,  ndaj  duhet ndertuar nje “Kushtetute ligjesh lokale”,  nje permbledhje rregullash qe i dijne  e kerkojne t’i zbatojne te gjithe, qe i transmetojme  tek te gjithe,  dhe qe jane teresisht ne perputhje me  ligjet e Shqiperise se hapur dhe Europes ku aspirojme te shkojme  sa me shpejt .

    Ne fund te kesaj fjale, me se shumti falenderuese per organizatore dhe mirepritje per kontributet e ketij takimi, deshiroj te theksoj se ne gjendjen e papercaktuar mes jetes dhe vdekjes, emancipimi personal eshte mundesia e vetme per te kapercyer cdo dileme,  dhe shkolla e trajnimet permanente pavarsisht ne jemi  mjeke, juriste, punonjes social, ekonomiste a inxhinier, na  duhet te pergatisim veten  per te dale prej sfondit te mjegullt te momentit duke besuar logjiken e idiomes angleze “The future is in the past“ (E ardhmja shihet ne te shkuaren), pra ne kulturen e sotme, ne dijet e sotme, ne besimin e sotem qe fitohen me vemendje dhe komunikim aktiv duke shembur shume iluzione dhe duke u beret e vetedijshem per misionin  e jetes dhe frymezuar dinjitetin njerezor.

Faleminderit

Gjon DEDAJ

Kryetari i Bashkise RRESHEN        

 20 Shkurt 2010