“Më lini të fluturoj”

  -promovohet vëllimi poetik i autores Flavia Maca-

  Nën organizimin e pallatit të kulturës “Mirdita” në sallën qendrore të këtij pallati u promovua vëllimi poetik i autores së re, nxënëse e vitit të tretë në shkollën e mesme Rrëshen, Flavia Maca. Në një sallë të tejmbushur nga nxënës, mësues dhe prindër, ky aktivitet ishte gërshetuar me elementë artistikë, recitime nga poezitë e autores, këngë dhe valle si dhe inserte filmike. 

Në përmbledhjen redaktuese, mësuesi i letërisë në këtë shkollë Bardhok Pulaj, ka shtjelluar se “gjimnazistët janë pak a shumë të gjithë poetë në përgjithësi, ështe moshë poezie,  por dallimi është se shumica e tyre poezinë e mbajnë brenda vetes, ndërsa Flavia Maca guxon dhe mendimin, ndjenjën, dhimbjen, dashurinë i ndan me ne të tjerët.

Me dhjetra nxënës të gjimnazit tonë kanë krijuar poezi nëpër kohë, por Flavia është i pari nxënës që del me një vëllim poetik në vitin e tretë dhe kjo është një rast i vecantë për të por edhe për shkollën”.

Për të folur për impresionet e botimit të parë, autorja është ftuar në skenë ku ka qëndruar para publikut nën një regji me tërë elementët e tjerë artistikë të këndshëm e të lirshëm.

Ky vëllim ka 58 poezi të larmishme të cilat janë dëshmi e botës së brendshme shpirtërore të autores dhe e qëndrimeve që mban ajo ndaj botës që e rrethon. Bota që e rrethon është nata që kërkon një ndricues(fari), fluturimi si metaforë e kohës që ecën shpejt e duhet kapur cdo detaj i saj, është meditimi mbi largimin, është dashuria pas hekurave, është e cuditur dëshira për të qenë, kërkon falje në një të diel përgjithmonë, ka një mall të pangopshëm për ju, është vogëlushe e ka ëndrra të tjera...

Poeten e mrekullon një gështenjë e mbjellë që simbolizon atdheun që e do me një dashuri nëne. Ajo e di shumë mirë se nata është e jona dhe nuk ka nevojë për fjalë. Kërkon bardhësi në kohën tonë, ndërkohë që garderoba e së shkuarës mban peng kujtesën. Brenda dështimit, fatalitetit, kontrastit kërkon Edenin. Dëshira e saj është të jemi bashkë, thjeshtë duke qenë më të mirët, së bashku me nënë Terezën.

Cdo rritje shoqërohet dhe me nostalgjinë, e sidomos me përjetimet e bukura të fëmijërisë, prej atje ku janë belbëzuar motivet e para të një poeteje, për të arritur deri tek vargu edhe më i pjekur.

Kënga e të rinjëve ka qenë bashkëshoqëruese e këtij evenimenti rinor, dhe kur bëhet bashkë kënga e tyre me vargjet e poetes së re, duket se edhe fillimstinën pranverore na e bën edhe më joshëse. Kënduan Ilia Jahja, Eliola Kola, Prena Beleshi.

Gjergj Marku, gazetar dhe drejtues i pallatit të kulturës, theksoi se poezia e saj është edhe për vëllackon, megjithëse s`ka më frikë e tremb zgjuarsia e dikujt, ka gjithmonë mall për emigrantët e këtu gjithcka drejtohet drejt babait të saj të dashur. Ndaj me këtë rast ka përcjellur me recitim dy poezi që shkaktuan emocion të fortë tek të pranishmit.

Vetë autorja ka falenderuar familjen e saj për ndihmën që i është dhënë në rrugën e poezisë dhe krijimtarisë, por dhe mësuesit e saj që nga fillorja e deri në të mesmen.

Nxënësja Flavia Kola, prezantuese e këtij aktiviteti ka thënë në fund se “bëmë kështu një kalim simbolik nëpër poezitë e Flavias për të kuptuar e përpjekur për të depërtuar në mesazhet që përcjell brenda thjeshtësisë poetike. Poezia e saj është e thjeshtë, është e prekshme, është ngacmuese për të kuptuar një botë në lëvizje të vrullshme, e cila shpesh humbet drejtpeshimin, por asnjëherë nuk humbet fillin, fillin e jetës plotë ku njeriu ndjen kënaqësinë, suksesin, të bukurën, por edhe të kundërtat e tyre.

E urojmë që në këtë fill të ecë edhe përmes vëllimeve të tjera në rrugnë e magjishme të poezisë”

Në përmbyllje të gjithckaje të realizuar, grupi i valltarëve të vegjël solli ritëm e kënaqësi për të pranishmit nëmn ritmet e një balle me motive veriore e ku në një pankartë kishte të shkruar titullin e vëllimit poetoik “Më lini të fluturoj”. 

Përgatiti: A.Ndoja