Fytyrlibri…

   Është kthyer në një mani. Të gjithë gjenden aty. I madh e I vogel. Pyetja e ditës: A e pe komentin tim tek fytyra jote? E nëse I përgjigjesh jo… mos prit të ta thotë. Shko e hape, shikoje, kush e di sa të tjerë komente janë lënë poshtë të parit. Gjëja e më e bukur është kur futesh për herë të parë. S’ke nevojë të regjistrohesh. Mos u lodh. Do gjesh veten të regjistruar. Edhe merr guximin të regjistrohesh edhe ti. Po cfarë ndodh. Mesazhi I parë që lexon. “Hi! You haven’t  any friend. Please click here to find your friend.” E tmerrshme nga e dinë këta që ti nuk ke asnë shok? Ose nga e dinë po këta që shoket e tu mund ti gjesh duke klikuar “here”. Edhe ti bën atë që të thonë ata. Klikon “here”. O zot, asnjë emër që shikon aty nuk njeh, por aty thotë se janë shoket e tu.

 Kujdes! Nesë je djalë dhe shikon ndonjë fytyrë vajze shumë të bukur, mos e bëj “friend” është e pamundur që pas kësaj fytyre ëngjëllore të mos fshihet një mashkull. Pa lë pastaj t’I japësh muhabet ndonjë “shoku” që në fakt vetëm emri është ai të njohurit tënd, sepse personi më të cilin po flet as që e ke njohur ndonjëherë. Dhe ti ia thua të gjitha. Kaq duhet. Pastaj ai e di vetë se cfarë do të bëje. As më shumë e as më pak se një “copy/paste” gjithë bisedës private dhe sa hap e mbyll sytë e kanë lexuar të gjithë, mijëra apo miliona të tjerë. Aq e shpejtë është kjo mënyrë sa të në këto momente më kujtohet një thënie “Derisa e vërtetë vesh brekët, gënjeshtra I kanë rënë rreth e përqarko botës tre herë”. Dhe rroftë “fytyrëlibri”. O zot, a ka emërtim më pa lidhje se ky? Të gjithë janë aty.

  Edhe polikanët kot grinden për regjistrin themeltar, ai është online prej koshësh, fytyrë libri. Aty janë edhe ata që nuk kanë lindur akoma. Edhe Skenderbeu është aty, edhe Donika, edhe dr. Adhamudhi, edhe sybukura, djali I heshtur, loti në sy, vajza e të gjithëtheve, edhe maniaku. Edhe “mami I bukur” është në fytyrëlibër. Kjo mami I bukur thotë se din të ruajë edhe sekretin. Dhe këto janë vetëm emrat. Kalojmë pak tek fotografitë e profileve. Një majmun… një muskuloz, një me rroba banje. Madje edhe Berluskoni me mbathje, por personi pas fotos nuk është Berluskoni. Foto duke ngrënë darkë, duke bërë dush, foto me pozicione ngërdheshjeje nga më të ndryshmet, me të ardh turp nga vetja.

Por janë në fytyrëlibër ama. Ke një shok që të ka zhgënjyer. Hap një profil në fytyrëlibër e degjeneroje fare. Mbylle në shtëpi për një muaj nga turpi. Ke një foto eksluzive të mësueses tënde, të komshiut, të ish mikut tënd të më të mirë. Vër në funksion intuitën, publikoje në fytyrëlibër. Muri është një zonë shumë mahnitëse. Aty mund të vësh nje koment tëndin tëk profili jot ose I një “friendi”. Psh shënimet më të famshme: “O sa kom qesh” “Hë mi si ishte ai…” “Kam kopju në provim sot” “Më hahet buk” “Vdiqa për gjumë” “Jam me nerva”…

  Cfarë ke në mendje në një moment të caktuar e len shënim tek fytyrëlibri. Dhe kështu e marrin vesh të gjithë

  Më lart ishte thjeshtë një përshkrim në formë satire I asaj që ndodh në “facebook”. Por në këtë rrjet kaq të madh më shumë se sa global ka edhe anë të errëta. Shërbime të ndryshme të inteligjencës tashmë I kanë hedhur dyshimet e para se terrorist janë duke e përdorur edhe këtë forum gjigand për lënien e mesazheve të tyre për kryerjen e akteve të ndryshme terroriste. Facebook është vendi më pak I kontrolluar në botë. Është I vetmi vend në botën virtuale ku nuk të censuron dot askush, jo se mungon censurimi si fenomen apo ligjshmëri, por si pamundësi për tu ushtruar. Në facebook mund të shash e ofedosh këdo, mund të hapësh në harkun kohor të një minute një grup me një tematikë të caktuar dhe ai të bëhet pjesë e së tërës në po aq kohë.

  Pra facebook është një marrëzi kolektive. Dhe në fakt e tillë është vetëm për vendet që janë në zhvillim, ose janë të pazhvilluara. Papunësia e të rinjve dhe mungesa e dëshirës tek ta për tu marrë me një tjetër gjë me më shumë vlerë për formimin e tyre I ka lënë ata nën kthetrat e buta të facebook. Vendtakimi I kohëve moderne. Por që shumë shpejt do të dalë jashtë mode. Do të kuptohet se nuk ka asnjë kuptim të merresh më një gjë të tillë aq pa vlerë.

A ka ndonjë gjë pozitive ky rrjet shoqëror? Është një pyetje me vend kjo fjalia më parë. Sigurisht që facebook nuk e para dhe e fundit gjë në këtë botë që nuk duhet të behemi pjesë integrale e tij. Në jetën tonë sot ka edhe mijëra gjëra shumë më të këqija. Facebook është thjeshtë virus që e bën njeriun parazit. Nuk është më shumë se kaq. Por sigurisht që nuk mund të lihet në hije edhe një anë pozitive e facebook. Është interesante të jesh I regjistruar aty. Është më vlerë të njohësh kultura dhe mentalitete të ndryshme nga ato të vendit ku jeton dhe punon. Të njohësh njerz të rinj nga vendet më të humbura të botës e deri tek vendet më moderne të cilat sjellin për giishti gjithë botën. Është gjë e mirë që me një foto të aploduar në facebook, I njeh këta njerëz me vendin tënd.

  Në facebook ka edhe shumë grupe që përfaqësojnë kompani të ndryshme të cilat ofronë shërbime të ndryshme.  Këto janë të mirat dhe të këqijat e facebook. Ai është kthyer tashmë në një veprimptari të përditshme për pjesën më të madhe të të rinjve. Një kohë e shkuar dëm, apo një fitim në kohë? Ka shumë përgjigje, ndoshta krejtësisht të kundërta me njëra-tjetrën, në lidhje me këtë pyetje. Por një gjë është e sigurtë. Sigurisht që kjo do të dalë nga qejfi në një kohë jo të largët. Mendja njerëzore ka mundësinë të krijojë mëny

Rë të ndryshme argëtimi, dhe vec kukullave deri më tani asnjë mënyrë tjetër nuk ka rezistuar kaq katë. Kjo ndoshta është shumë për të qeshur, kur krakason jetëgjasinë si dëfrim të një kukulle të thjeshtë prej duri, me jetëgjatësinë e teknologjisë më fundit deri më sot.

Rezarta Kola.

Klasa IV-c

Shkolla e Mesme Rreshen.