Delegacioni zyrtar i Bashkisë së Rrëshenit përfundon me sukses vizitën zyrtare në Toronto, Kanada.

 Prekja e tokës kandeze nga avioni 500 vëndësh i kompanisë ajrore Alitalia, ka bërë që të gjithë pasagjerët e kombësive nga më të ndryshmet të shpërthejnë në duatrokitje të gjata. Udhëtimi për më shumë së 12 orësh përmbi një pjesë të europës dhe më tej mbi oqeanin Atlantik,  mbyllet në një tokë e cila prej kohësh është e mbuluar me bore, madje vijon të bjerë pa pushim. Pikërisht për këtë, ndonëse avioni është stacionuar jo shumë afër aeroportit, shërbimet përkatëse bëjnë lidhjen me një tub gjigand në godinën pritëse të aeroportit. Përveç komoditetit të pa parë në asnjë vënd të Europës, ajo ç’far të bie në sy në rastin më të pare, është se në portën e parë hyrëse në Kanda, multietniciteti është prezent në cdo metër.

Welcome- të thotë një imcake e kombësisë kineze. Po ashtu një egjiptiane të pajis me revistat e domosdoshme me të cilat mund të orientohesh. Bagazhet të serviren nga ndonjë kamerunas, ndërsa në rrjeshtat e punonjësve të shërbimit, mund të dallosh të gjitha kombësitë, pa përjashtuar edhe vajza me kokën e mbështjellë me shami, sipas ritit të njohur mysliman. 

 Por ajo më e rëndësishme për përfaqësuesit e këti shteti multietnik është respektimi në çdo detaj i lirisë dhe të drejtave të qytetarit. Kjo vihet re në praninë policore të aeroportit. Mund të jenë diku të gatshëm, por në asnjë rast në publik. I vetmi polic është ai që kontrollon pasaportat në hyrje. Sapo informohet se grupi ynë prej katër pesonash ishte delegacion me përfaqësues zyrtar të bashkisë së Rrëshenit, kryesuar nga kryetari Gjon Dedaj, dhe ftesa ishte bërë nga kryetari i bashkisë së Oakvillit z. Rob Burton, përkujdesja merr ngjyrat e një protokolli zyrtar. E gjithë proceduara për dalje nga aeroporti reduktohet në disa minuta, madje tentojnë të përkujdesen për udhëtimin në destinacion, por pritësit tanë kishin mbi një orë që ishin stacionuar në aeroport.

 Bora që bie pa pushim prej më shumë se tre ditësh nuk ka penguar për asnjë moment qarkullimin e mjeteve të shumta. Të flasësh për rrugët dhe infrastrukturën në këtë vënd duket se është e tepërt. Dora dhe mëndja e njeriut duket se ka arritur në pikën më të lartë, gjithnjë në mbrojtje të jetës dhe sigurisë. Edhe pse në këto rrugë derdhen milliona automjete në ditë, në asnjë rast nuk mund të dëgjosh për aksidente që humbin jetë njerëzish. Për një moment të shkon mëndja tek segmenti i vdekjes Lac-Fushkrujë, ku aksidentet shënojnë një rekord ekstrem. Megjithëse gjatë një nate bora arrin një meter, situata e mëngjesit është vërtetë mahnitëse. Si me komandë rrugët pushtohen nga makineritë e rënda borëpastruse, të cilat çajnë rrugët me një shpejtësi mbi 50 km/ orë. Ashtu si në filma, brënda një ore të gjitha autostradat janë të gatshme për të pritur lëvizjet e pa numërta të mjeteve nga të gjitha llojet.

Pritja e parë në bashkinë e Okvillit.

 Bashkia e Okvillit është shumë pranë asaj të Torontos dhe ka një popullsi prej 600 mijë banorësh. E ndërtuar sipas bindjes së drejtuseve për të ngjarë sa më shumë si një shtëpi e popullit. Në dy anët e saj janë zyra të shumta, ndërsa mesi ka një kube të mbullur nga sipër por transparente për të hyrë drita. Poshtë saj një sallë e madhe që quhet salla e qytetarëve me të cilët kryetari bënte takime javore. Ndonëse një ambient gjigand ku ishin ndërthurur mbjellja e pemëve por edhe shatërvani dhe disa monumente, temperatura brënda saj ishte e një dite vere. Kondicionerët ashtu edhe si në cdo lokal, metro super merkato etj, shmangin cdo kontakt me të ftohtin e këtyre ditëve në Toronto.

Një mundësi e tillë për të marrë një ftesë për në këtë bashki është krijuar nga faktori më i rëndësisëshëm për lidhje mes kombesh siç janë emigrantët. Pikërisht shumë të tillë nga Mirdita janë vendosur në këtë vënd multietnik të cilët kanë arritur të integrohen më së miri në jetën e kanadezëve, madje kanë guxuar të jenë konkurues më ambiciet e tyre për të qënë të suksesshëm edhe në fushën e ivestimeve dhe bisnezit. Njëri prej tyre është edhe Tonin Ndoja i cili ka ngritur një bisnez të pagëzuar nën emërtimin “Oregano-Piza”. Pikërisht gjatë dhënies së një çmimi fitues për këtë bisnez nga kryetari i Bashkisë së Okvillit z. Rob Burton, ka nisur edhe udha e një bashkëpunimi që do të rezultojë i suksesshëm mes bashkisë së Rrëshenit dhe asaj të Okvillit.

Ndërsa kryetari Rob Burton një rreth të 55 tave, nuk vonon të na presë në zyrën ovale të tij. Pasi kërkon pak informacion biseda shkrihet në problemet e ditës si në Shqipëri ashtu edhe në Kanda, ku për zgjidhjet e tyre mundësitë por edhe pikpamjet janë të ndryshme. Një komunikim i tillë u bë mjat i lehtë përmes përkthimit perfekt të një emigranteje nga Shkodra, Linda Kalavaci. Fillimisht z. Burton kërkoi të njihej me vëndin tonë, dhe konkretisht me Bashkinë e Rrëshenit. Duke ju përgjigjur kësaj pyetje, z. Gjon Dedaj e sqaroi se bashkia e Rrëshenit ka një sipërfaqe prej 14. 4 km2 dhe popullsi prej 15 mijë banorësh. Më pas z. Burton ka kërkuar që fjalën ta marrin pjestarët e delegacionit të Bashkisë së Rrëshenit. Z. Gjon Dedaj duke falenderuar për ftesën dhe mikpritjen tha se ndjehem vërtetë i vlerësuar për këtë.

Fjala e plotë e kryetarit të Bashkisë Rrëshen z. Gjon Dedaj!

 Edhe unë do të doja tju falenderoja në gjuhën shqipe për arsyen se anglishta ime nuk mund të përcjellë të gjitha emocionet që ndjej këtu në Bashkinë e Okvillit, pasi këtu ndjehemi vërtetë të vlerësuar. Më lejoni të them se bora në Shqipëri dhe në Mirditë nga ne vijmë, konsidorehet si privilegj për ne dhe banorët, dhe jo e gjithë Shqipëria e ka këtë borë, dhe mirdirditorët kur kalojnë një vit pa borë pyesin veten cfar ka ndodhur.

Vërtetë ndjehemi me fat se ndodhemi një ditë me borë, dhe jemi me të vërtetë të surprizuar nga mikpritja juaj, që ku zbritëm në aerport dhe deri tani. Sikurse dhe ju mund ta dini që nga profesioni i parë i gazetarisë por edhe nga politika, ne kemi pak vite që kemi kalur nga sistemi diktatorial në një tjetër sistem. Personalisht e konsideroj verten me fat se duke qënë i zgjedhur, kam kalur përmes një sistemi gjithnjë e më të vlerësuar dhe nga dita në ditë është opininioni publik ai që na imponon. Ky është një shans i mirë për të pasur një bashki të suksesshme siç e keni ju. Ne na nevojitet eksperiencë, ne na nevoitet ekspertizë, për të përfituar kohën e humbur. Nëse do të mund të levizim nëpër Europë mbase do të ndjeheshim krenarë për atë që kemi mundur të kontribuojmë në Shqipëri. Por ne po përpiqemi sëbashku për të arritur edhe më shumë, me përpjekjet e të gjithë stafit tim dhe të gjithë mirditorëve, të cilët provojnë se ne kemi krijuar një kujdes ndaj tyre. Vetë fakti që Tonini një mirditor i integruar na e jep ne këtë mundësi, na lë të kuptojmë se sa i rëndësishëm është qytetari për ju. Ne do të detyrohemi ta përdorim virtytin tuaj të mikpritjes, për një ftesë për të vizituar Mirditën. Ky do të ishte një privilegj që do tu jepte mundësi që të shikoni direkt pa mundësinë tonë, dhe diçka të mirë që unë mund të kem thënë të cilat besoj se janë më shumë se kaq.

Pas kësaj ka reaguar menjëherë kryertari i Bashkisë Oakville z. Rob Burton i cili tha se kurr nuk kisha me qenë i distancuar për me u treguar të tjerëve se si me arrit suksese në jetë. Do ta ndaj ketë me mënyrën se si e kam gjetë në jetën time. Kur nuk kam qënë i friksuar me bërë gabime, por kjo më ka shërbyer për mos me bërë të njëjtin gabim dy herë. I uroj gjithë sejcilit më të mirën e të mirave.

Pasi z. Rob Burton kërkoi të njihej me pjestarët e delegacionit që shoqëronin z. Dedaj, ky i fundit në prezantimin e tij tha se jemi përpjekur të ndërtojmë një grup jo vetëm miqsh, por edhe MIKS për nga përbërja. Z. Ndok Mrruku, egzakt edhe profesor i imi, është shefi i departamentit të shërbimeve në Bashki, dhe ai tashmë akumulon më shumë nevoja dhe mundësi në këtë drejtim, për më tepër që është ish drejtues i një komune. Z. Bardhok Jushi është një nga juristët e suksesshem në profesionin e tij, një kontribues i mardhënies tonë me qytetarët, por i suksesshëm në fushën e ndërtimeve. Sipas meje ai është një kontribues për të ndryshuar qytetin, kur ne jemi vërtët në përpjekje për të ndryshur elementët demografikë të qytetit. Ndërsa miku dhe kolegu im z. Aleksandër Ndoja, është një gazetar i cili ka kontribuar gjithë këto vite që ne ti kuptojmë më mirë krizat. Ka punuar për median lokale dhe qëndore, dhe portreti i tij në këtë fushë ka qene i vetmi shkak që ne punojmë sëbashku, pavarësisht që ai anon më shumë nga qytetarët, dhe mund ta kritikojë kryetarin në ç’do kohë. Një njohës i mirë i teknologjisë së informacionit të cilën ne e kemi disi të kufizuar, dhe në komunikimet e detyruara që ne kemi me qytetarët. Dhe gjetja e tij është faqja jonë e websitit e cila nuk na lë pa i parë gabimet. Ai nuk fsheh gabimin e parë jo më të dytin.

 Pas Kësaj z. Burton tha se keni vërtetë një sfidë madhështore dhe një të ardhme të afërt dhe hapur. Shpresoj që të keni një udhëtim sa më të mbarë dhe rezultate pas saj. Mardhënia jonë do të jetë e simqertë dhe e veçantë në të mirë të bashkëpunimit mes dy bashkive tona.

Dhuratat e sjella nga Bashkia e Rrëshenit ishin mjaft surprizuese për kryetarin Burton. Ato ishin një çifteli, një kukull me veshjen tipike të nuse mirditore, nga një portret të heroit tonë kombëtar Gjergj Kastrioti dhe Nënë Terezës, si edhe një çantë ku spikat shqiponjë jonë dy krenare.

Të shoqëruar nga komisioneri i zonës së Oakvillit z. Alan, delegacioni i bashkisë së Rrëshenit fillimisht vizitoi një qëndër të pritjes dhe trajtimit ditor të moshës së tretë. Në këto ambiente mjaft komode, të gjithë pensionistët e zonës mblidheshin çdo mëngjës për të kaluar një ditë me shumë mundësi. Aty ata trajtoheshin me ushqim si edhe argëtoheshin me lojra nga më të ndryshmet. Më pas në fund të ditës ata largoheshin për në banesat e tyre. Vizita e dytë ishte qëndrën e emergjencave civile të Bashkisë. Aty mund të shikoje dhjetra makina të tonazheve të rënda, të gatshme për të ndërhyrë në cdo rast emergjencave si në këto ditë me borë. Drejtuesi i kësaj ndërmarrje për minuta të tëra sqaroi me detaje për të gjitha punët që kryheshin aty. Po ashtu grupi nga bashkia e Rrëshenit u prit edhe nga drejtuesi i firmës së prodhimit të mjeteve motorrike të markës TOYOTA. Drejtuesi i kësaj firme duke folur për punën që bëhet në këtë sektor, tha se makinat Toyota zënë vëndin e parë në Kanada, dhe për këtë bëhet një punë mjaft e madhe për prodhime sa më cilësore.

A.   Ndoja

Toronto 7-16 Mars 2008

Vizito ne lidhje me kete vizite ne: http://www.bashkiarreshen.com/mes.emigranteve.ne.kanada.htm